29 4 2014


Tara Vanhonacker tara@khonisan.com

4/29/14
to Christine
Dag zusje,
begin juni vervalt mijn visum hier en moet ik weg ... denk ik ... ik weet het niet ....
De afgelopen maanden heb ik om raad gevraagd aan Thai en buitenlanders, maar het enige wat er gebeurt is dat ik geen uitleg krijg, geen oplossingen krijg, zelfs niet eens als vrijwilligster, dat zou mijn visum, zodat ik hier kan blijven, mogelijk maken ...
De reden waarom ik mijn visum niet kan vernieuwen is dat ik zo'n 100.000 Baht, 2500 euro te kort kom, voor een paar dagen ... het moet gewoon even op mijn rekening staan en dan terug naar af en ik ben in orde, maar ik heb niemand aan wie ik dat kan vragen.
Omdat de slechte familie hier mijn geld heeft en mijn probleem zou opgelost geraken als zij toch maar iets zouden terug betalen, maar ze weigeren dit natuurlijk.
Som Ying weigert te helpen en voor de rest word ik hier gewoon als shit behandeld.
Voor iemand mij weer eens een slachtoffer noemt, ik ben alleen maar het slachtoffer van mijn grote hart en mijn goedgelovigheid en vertrouwen in mensen die het niet waard zijn.
DIT IS DUS MIJN FOUT.
Ik weet niet wat ik kan doen om het op te lossen ... ik weet het echt niet ...
En van om het even wie hier mag ik geen hulp verwachten ...
Maandenlang al leef ik onder die verschrikkelijke spanning en met de zeer kleine hoop dat iemand mij de moeite waard zou vinden om mij een beetje te helpen. Maar de familie hier en mijn familie in Belgie, zullen nooit helpen ....
Zusje,
ik hoop dat je begrijpt dat ik alles gedaan heb om dit probleem op te lossen, maar dat ik niet geholpen word ... ik weet niet echt waarom dit gebeurt in mijn  leven, ik snap er echt niks van ... maar ergens ben ik een heel erg domme geit ...
Ik kan er niks aan doen, maar ik moet opgeven, ik moet ophouden met te geloven en hopen dat iemand mij even kan helpen ... het is teveel aan het worden voor mij, want als ik met iemand in Belgie kontakt heb, dan mag ik zelfs niet eens laten merken dat ik niet goed ben ...
Ik ga je, om te verhinderen dat je het fout begrijpt, en omdat ik echt waar jou niet wil belasten, niet zelf hierover praten, niet mailen, na deze mail ... over deze zaken ...
Ik weet niet meer wat gedaan, maar ik voel me wezenloos, alsof het einde nu wel erg nabij is ... dieper kan ik denk ik niet meer vallen ...
Ik mag dan wel zeggen dat 'genoeg genoeg is' , ik mag me sterk maken, ik kan de realiteit niet veranderen ...
Ik ben hier zeer graag, maar straks moet ik hier nog weg en waar naartoe ... ?
Niet naar Belgie, want daar heb ik teveel onafgewerkte zaken en staan de aasgieren klaar om me aan te vallen ...en compleet af te maken (geloof me, dat is zo), en de Belgische ambassade helpt me ook al niet en een advokaat die deftig is kan ik hier ook niet vinden ...
Ik heb geen oplossingen meer ...
Sorry, zuske, je bent zo lief en geduldig voor mij, ik belast je niet meer, ik zit er gewoon al een hele tijd tegen aan te kijken en wat ik ook probeer, het komt gewoon niet goed ...
Zusje ik huil ganse dagen ... dat laat ik niet graag merken ... maar ik weet niet meer van welk hout pijlen maken ...
En als ik probeer inlichtingen te krijgen, dan lukt dat ook al niet, want geen enkele Thai wil even met mij meegaan, zodat ik gewoon een paar vragen kan stellen ...
Sorry
ik probeer altijd het goed te zien in andere mensen, maar het gaat niet , niet meer ...
Jij weet dat Belgie al erg was, maar hier is het niet veel beter ...
Ik ben zo verschrikkelijk bang zusje ... zo verschrikkelijk bang ...
Sorry
Sorry
Sorry
Sorry
Sorry
Sorry
Sorry
Sorry
Sorry
Ik heb echt niemand anders aan wie ik dit kan vertellen ... vergeef me dat ik je hiermee lastig gevallen heb ... sorry sorry sorry sorry sorry sorry sorry sorry sorry sorry sorry sorry ......

Comments

Popular posts from this blog

17 7 2014

4 14 2014